Τα θηλώματα είναι μικρά, στρογγυλά, καλοήθη ογκίδια του δέρματος που μοιάζουν με μικρές κρεατοελιές. Οι μυρμηγκιές είναι καλοήθεις υπερπλασίες του δέρματος οι οποίες προκαλούνται από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων, ενώ κονδυλώματα είναι τα θηλώματα που προκαλούνται από τον HPV στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Πρόκειται στην ουσία για τον ίδιο ιό με 3 διαφορετικές εκδηλώσεις.

 

Θηλώματα

Τα δερματικά θηλώματα (ακροχορδώνες) συνήθως είναι μαλακά και έχουν το χρώμα του φυσιολογικού δέρματος ή σε κάποιες περιπτώσεις είναι καφέ. Τα θηλώματα δεν μεταδίδονται από άτομο σε άτομο, αλλά υπάρχει περίπτωση να πολλαπλασιαστούν στο ίδιο άτομο μετά από τρίψιμο ή τραυματισμό της περιοχής. Κάποια άτομα, είναι πιο ευαίσθητα, στο να κολλήσουν τον ιό σε σχέση με κάποια άλλα.

Τα θηλώματα εμφανίζονται το ίδιο συχνά σε άνδρες και γυναίκες, κυρίως μετά τα 30, ωστόσο σε κάποιες περιπτώσεις μπορούν να εμφανιστούν και σε μικρότερες ηλικίες. Εκδηλώνονται συνήθως στο πρόσωπο, τον λαιμό, τις μασχάλες, το στήθος και την περιοχή των γεννητικών οργάνων.

Δεν έχει γίνει γνωστή η αιτία εμφάνισης των θηλωμάτων. Οι περισσότερες διαγνώσεις τα συνδέουν με κάποια μόλυνση από τύπο του ιού HPV (6 και 11).

Τα θηλώματα τις περισσότερες φορές δεν συνοδεύονται από άλλα συμπτώματα και απλά οι ασθενείς τα νιώθουν ως μικρές ελιές είτε με λεία είτε με πιο τραχιά επιφάνεια. Όταν τα θηλώματα τραυματιστούν, συνήθως οδηγούν σε φλεγμονή ή/και αιμορραγία που συνοδεύεται από οίδημα και πόνο.

Η αντιμετώπιση των θηλωμάτων εξαρτάται από το σημείο του σώματος, στο οποίο έχουν εντοπιστεί:

• Για τα θηλώματαλαιμού χρησιμοποιείται συνήθως ηλεκτροκαυτηρίαση και κάποιες φορές laser ή  κρυοθεραπεία.
• Σταθηλώματατου προσώπου προτιμούμε τη χρήση laser, καθώς η κρυοθεραπεία ενδέχεται να αφήσει μετά το τέλος της επέμβασης υποχρωματισμένες – λευκές περιοχές, οι οποίες είναι αντιαισθητικές.
• Ταθηλώματακάτω από το στήθος αφαιρούνται τις περισσότερες φορές με laser ή με σπανιότερα με απόξεση.
• Στην περίπτωση των θηλωμάτων στα γεννητικά όργανα χρειάζεται να γίνει ταυτοποίηση του τύπου του ιού HPV για να βεβαιωθούμε ότι δεν πρόκειται για προκαρκινικές εκδηλώσεις.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα θηλώματα στην πλειοψηφία τους είναι καλοήθη και ακίνδυνα, ωστόσο αν δεν αφαιρεθούν, με τον καιρό αυξάνονται και μεγαλώνουν σε μέγεθος, με αποτέλεσμα να είναι ενοχλητικά, κυρίως αισθητικά αλλά και μερικές φορές και λειτουργικά.

 

Μυρμηγκιές

Οι μυρμηγκιές (μυρμηκιές) είναι καλοήθεις μεν, επώδυνες δε βλάβες της επιδερμίδας και έχουν την μορφή βλατίδων.

Οι μυρμηγκιές οφείλονται στον ιό των θηλωμάτων του ανθρώπου (Human Papilloma Virus – HPV) και μεταδίδονται είτε άμεσα ή έμμεσα μέσω κοινόχρηστων χώρων.

Ο ιός HPV προκαλεί τον γρήγορο πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται ορισμένα εξογκώματα, τα οποία είναι μεν καλοήθη αλλά δεν παύουν να είναι ενοχλητικά και κυρίως μεταδοτικά. Οι μυρμηγκιές μπορούν να εμφανιστούν σε διάφορα σημεία του σώματος, ανάλογα με τον τύπο του ιού HPV.

Ο συχνότερος τύπος μυρμηγκιάς είναι η κοινή μυρμηγκιά (πέλματα, παλάμες, δάχτυλα, γόνατα και αγκώνες), ενώ αρκετά συνηθισμένες επίσης είναι οι μυρμηγκιές των ποδιών και οι ομαλές μυρμηγκιές (πρόσωπο, ραχιαία επιφάνεια χεριών).

Στην Opsi Derma Clinic, για την αντιμετώπιση των κοινών μυρμηγκιών χρησιμοποιούμε ειδικό laser το οποίο καυτηριάζει και στη συνέχεια παγώνει τις βλάβες με υγρό άζωτο, με αποτέλεσμα αυτή να «νεκρώνεται» και να υποχωρεί.

 

Κονδυλώματα

Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων HPV ευθύνεται για την εκδήλωση και των κονδυλωμάτων, τα οποία είναι διογκώσεις στο δέρμα ή στους βλεννογόνους.

Τα κονδυλώματα είναι σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, το οποίο μπορεί να μεταδοθεί και έμμεσα (π.χ. αν αγγίξει κάποιος ένα κονδύλωμα και στη συνέχεια με το ίδιο χέρι αγγίξει τα γεννητικά του όργανα ή τον πρωκτό)

Τα κονδυλώματα εμφανίζονται ως ανεξάρτητα ογκίδια λίγων χιλιοστών τα οποία σταδιακά αυξάνονται σε μέγεθος και ενώνονται μεταξύ τους.  Συνήθως είναι εμφανή με γυμνό μάτι, καθώς προεξέχουν από το δέρμα.

Στα πρώτα στάδια είναι τελείως ανώδυνα, ωστόσο όσο διογκώνονται γίνονται επίπονα και σχεδόν πάντα αιμορραγούν.

 

Διάγνωση κονδυλωμάτων

Στις γυναίκες η διάγνωση γίνεται πάντα με κλινική εξέταση, είτε διά γυμνού οφθαλμού αν τα κονδυλώματα βρίσκονται σε εμφανή σημεία, είτε μέσω κολποσκόπησης ή εξέταση δείγματος στο μικροσκόπιο.

Και στους άνδρες η διάγνωση των κονδυλωμάτων πραγματοποιείται με εξέταση των γεννητικών οργάνων, στα οποία μπορούν να εμφανίζονται αλλοιώσεις είτε μεμονωμένες, είτε συνενωμένες.

 

Οι πιο συνηθισμένες θέσεις εντόπισης των κονδυλωμάτων

Άνδρες:

• Στη βουβωνική περιοχή
• Στον πρωκτό
• Στην περιοχή του πέους
• Στην ουρήθρα (στο στόμιο αλλά και εσωτερικά)

Γυναίκες:

• Στη βουβωνική περιοχή
• Στα χείλη του αιδοίου
• Στην κλειτορίδα
• Στον κόλπο
• Στον πρωκτό

 

Αντιμετώπιση κονδυλωμάτων

Στην Opsi Derma Clinic εφαρμόζουμε μία σειρά θεραπειών εξάλειψης των κονδυλωμάτων, οι οποίες περιλαμβάνουν laser, ηλεκτροκαυτηρίαση, κρυοθεραπεία και η χειρουργική αφαίρεση.

Στη συνέχεια ο ασθενής χρειάζεται να φροντίζει την περιοχή με διάφορες φαρμακευτικές κρέμες, οι οποίες περιέχουν ποδοφυλλοτοξίνη και ιμικουιμόδη για γρήγορη επούλωση.

Χειρουργική αφαίρεση σπίλων

Εκτός από τα μορφώματα του προσώπου και του σώματος που υπάρχουν εκ γενετής, στην πορεία μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους και κάποια ανεπιθύμητα ογκίδια, τα οποία σταδιακά μεγαλώνουν. Τα ογκίδια αυτά είναι οι γνωστές σε όλους μας ελιές (σπίλοι) και η διαδικασία αφαίρεσής τους, ονομάζεται επιστημονικά αφαίρεση σπίλων.

Η ακριβής διάγνωση και ονομασία των σπίλων είναι δυνατή μόνο μετά την αφαίρεσή τους, μέσα από ιστολογική εξέταση, π.χ. κύστη, λίπωμα, κρεατοελιά, κακοήθες μελάνωμα, κλπ.

 

Σπίλος και χαρακτηριστικά του

Οι σπίλοι στην ουσία αποτελούν αθροίσεις τροποποιημένων κυττάρων, φυσιολογικές εκδηλώσεις του δέρματος, οι οποίες εμφανίζονται είτε στην επιφάνεια της επιδερμίδας ή σε πιο βαθιά στοιβάδα της. Κάποιοι σπίλοι υπάρχουν ήδη από τη γέννηση (συγγενείς σπίλοι), ενώ κάποιοι άλλοι εμφανίζονται στην πορεία (επίκτητοι σπίλοι), συνήθως μέχρι τα 25 έτη και μεγαλώνουν ταυτόχρονα με το σώμα.
Οι σπίλοι μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος και του προσώπου, ωστόσο είναι πιο συχνοί στα μέρη του σώματος που βρίσκονται πιο συχνά εκτεθειμένα στον ήλιο.

Οι περισσότεροι σπίλοι είναι μικροί σε μέγεθος (λίγα χιλιοστά) και επίπεδοι, ωστόσο αρκετές φορές έχουν τη μορφή οζιδίων, με μέγεθος εκατοστών, ενώ σπανιότερες είναι οι περιπτώσεις των γιγαντιαίων σπίλων. Ο αριθμός και το είδος τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από κληρονομικούς παράγοντες, παρόλα αυτά ευνοούνται σε μεγάλο βαθμό από τον ήλιο με αποτέλεσμα να αυξάνονται μετά τους καλοκαιρινούς μήνες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα ύποπτα σημάδια που κάνουν την εμφάνισή τους στο δέρμα μας δεν είναι πάντοτε σπίλοι. Κάποιες φορές πρόκειται για προϊόντα φωτογήρανσης ή φυσιολογικής γήρανσης του δέρματος ή μπορεί να είναι καλοήθη ή κακοήθη ογκίδια.

 

Είδη σπίλων

Οι συνηθισμένες ελιές (μελανοκυτταρικοί σπίλοι)  είναι πολλών ειδών, όπως χοριακοί σπίλοι, μικτοί σπίλοι, κ.ά. Γνωστά ακόμα είδη σπίλων είναι ο κυανός σπίλος, ο σπίλος του Backer,  ο σμηγματογόνος σπίλος, ο σπίλος του Ota, ο σπίλος του Spitz, ο φαγεσωρικός σπίλος κ.ά.

 

Πότε πρέπει να αφαιρεθεί ένας σπίλος;

Η αφαίρεση σπίλου μπορεί να κριθεί απαραίτητη τόσο για ιατρικούς όσο και για αισθητικούς λόγους. Η γιατρός μας πραγματοποιεί ψηφιακή χαρτογράφηση και αποφασίζει αν ο σπίλος είναι ακίνδυνος, αν είναι ύποπτος και χρειάζεται παρακολούθηση ή αν πρέπει να αφαιρεθεί και ποιος είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να γίνει αυτό.

 

Πότε ένας σπίλος κρίνεται επικίνδυνος;

Ο βαθμός επικινδυνότητας ενός σπίλου εξαρτάται από:

• την ύπαρξη ή όχι ασυμμετρίας
• τα όρια της βλάβης (κανονικά ή ακανόνιστα)
• τοχρώμα
• την υφή
• τηδιάμετρο

Τεράστια σημασία έχει επίσης η οποιαδήποτε αλλαγή του σπίλου (εξέλκωση, αιμορραγία, οίδημα), η οποία είναι ένδειξη επικινδυνότητας και χρήζει άμεσης εξέτασης

 

Η διαδικασία αφαίρεσης σπίλων

Οι σπίλοι μπορούν να εμφανιστούν σε όλα τα σημεία του προσώπου, όμως πιο συχνά τους εντοπίζουμε στην περιοχή της μύτης και γύρω από τα μάτια και τα αυτιά. Η αφαίρεσή τους όταν είναι μικροί είναι πολύ εύκολη διαδικασία, καθώς το  μέγεθος του ελλείμματος που δημιουργείται στο δέρμα μετά την αφαίρεσή τους είναι μικρό και χρειάζεται μόνο μία απλή συρραφή στο σημείο.

Σε περιπτώσεις αφαίρεσης μεγάλων σε μέγεθος σπίλων, η έκταση του δερματικού ελλείμματος είναι μεγάλη, ως εκ τούτου για να καλυφθεί απαιτείται η χρήση γειτονικού δερματικού κρημνού ή ελεύθερου δερματικού μοσχεύματος ολικού πάχους.

Με την επέμβαση, στόχος είναι να αφαιρεθεί πλήρως ο σπίλος μέχρι τα όρια υγιών ιστών και άμεσα να αποκατασταθεί το έλλειμα ώστε να μην υπάρχει κανένα σημάδι της αφαίρεσης στο δέρμα.

Η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής τεχνικής εξαρτάται από τη θέση και την έκταση του ελλείματος.

Οι σπίλοι αφαιρούνται με χειρουργική επέμβαση  όταν υπάρχει υποψία κακοήθειας του σπίλου. Αυτές τις υποψίες συνήθως τις γεννάει το χρώμα, το μέγεθος και η υφή του σπίλου.

Στην Opsi Derma Clinic, η αφαίρεση τους γίνεται σε χειρουργείο μικροεπεμβάσεων (one day surgery) με τοπική αναισθησία και λίγες ώρες παραμονής στην κλινική. Ο σπίλος αφαιρείται ολοκληρωτικά και αποστέλλεται απαραιτήτως για ιστολογική εξέταση, ώστε να υπάρξει επακριβής ιστολογική διάγνωση, αλλά και για να αποκλειστεί η επανεμφάνιση της βλάβης σε υγιείς ιστούς στο μέλλον.

Για την αφαίρεση πιο εκτεταμένων δερματικών βλαβών, κυρίως σε άτομα μεγάλης ηλικίας, χρειάζεται τοπική αναισθησία σε συνδυασμό με νευροληπτοαναλγησία, παρουσία αναισθησιολόγου.

Ο πόνος μετά την επέμβαση αντιμετωπίζεται με αναλγητικά φάρμακα και είναι ήπιος.

Το οίδημα υποχωρεί το πολύ σε 2 μέρες και δεν υπάρχει καμία μετεγχειρητική επιπλοκή.

Ο ασθενής επιστρέφει σε διάστημα 5-7 ημερών για να αφαιρέσει τα ράμματα και πρέπει για το επόμενο διάστημα να αποφεύγει την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο.

 

Τα στάδια της διαδικασίας αφαίρεσης σπίλου

Τα βήματα της διαδικασίας που συνήθως ακολουθείται για την αφαίρεση σπίλου με άμεση πλαστική αποκατάσταση του δερματικού ελλείμματος είναι τα παρακάτω:

1. Αξιολόγηση της δερματικής βλάβης και επιλογή της χειρουργικής πορείας.
2. Εκτομή του σπίλου σε βάθος σε υγιείς ιστούς και άμεση πλαστική αποκατάσταση του ελλείμματος.
3. Ιστολογική εξέταση του εκτομηθέντος υλικού.
4. Φωτογραφία του σπίλου πριν την επέμβαση, μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης, καθώς και μετά την πλήρη αποκατάσταση.
5. Συμπληρωματική διορθωτική επέμβαση, αν κριθεί απαραίτητο.

Η ακμή είναι γενετική ασθένεια η οποία επηρεάζει κατά κύριο λόγο τους έφηβους, ωστόσο μπορεί να παραμείνει ενεργή και στην ενήλικη ζωή ή να εμφανιστεί πρώτη φορά μετά το 25^ο έτος της ηλικίας. Σε ένα μικρότερο ποσοστό, επιμένει σε πιο ήπια μορφή μέχρι και μετά τα 40.

Η αιτία της ακμής είναι η αυξημένη παραγωγή σμήγματος και η υπερκεράτωση (μεγάλος αριθμός νεκρών κυττάρων) της επιδερμίδας, λόγω της ύπαρξης παθογόνων μικροοργανισμών (πχ σταφυλόκοκκος). Η ακμή εμφανίζεται κυρίως στο πρόσωπο, ενώ συχνά μπορεί να επεκταθεί στο στέρνο, τα χέρια και την πλάτη.

Η ακμή μπορεί να εμφανίζεται σε ήπια μορφή (μαύρα και λευκά στίγματα) ή να εκδηλώνεται με σοβαρότερες βλάβες – φλεγμονές (πχ φλύκταινες και βλατίδες), οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν σε κύστες και να αφήσουν σημάδια ή σε κάποιες περιπτώσεις ουλές.

Προκειμένου να μην έχουμε ανεπιθύμητες παρενέργειες με επιμολύνσεις και ουλές, πρέπει η θεραπεία της ακμής να είναι άμεση και συστηματική.

 

Ακμή: Πού οφείλεται

Η ακμή είναι μια πολυπαραγοντική δερματική νόσος που προσβάλλει την τριχοσμηγματογόνο μονάδα, προκαλώντας βλάβες διάφορων μορφών. Στην ουσία είναι το αποτέλεσμα της υπερπαραγωγής σμήγματος από τους σμηγματογόνους αδένες,  κατάσταση που επιδεινώνεται από την παρουσία βακτηριδίων και νεκρών κυττάρων. Η διάγνωση της ακμής πραγματοποιείται πάντοτε με κλινική εξέταση.

 

Είδη ακμής

 Βλατιδοφλυκταινώδης ακμή: Είναι η συνηθέστερη μορφή ακμής και εμφανίζεται στο πρόσωπο, την πλάτη, τον λαιμό, τον θώρακα, τους μηρούς και τους ώμους.

Κυστική ακμή: Συνήθως εκδηλώνεται στην εφηβεία και πρόκειται για μία ιδιαίτερα σοβαρή και χρόνια μορφή ακμής, η οποία αντιστέκεται στις κλασικές θεραπείες. Εμφανίζεται σε άνδρες και γυναίκες και συνοδεύεται από επώδυνες βλατίδες και οζίδια, τα οποία αφήνουν ουλές στην αποδρομή τους.

Φαγεσωρική ακμή: Τα γνωστά σε όλους μαύρα στίγματα, το περιεχόμενο των οποίων είναι σμήγμα, νεκρά κύτταρα και βακτήρια.

Βρεφική ακμή: Εκδηλώνεται τους πρώτους μήνες μετά τη γέννηση.

Θερινή ακμή: Εμφανίζεται μετά από πολλές ώρες έκθεσης στον ήλιο.

Τροπική ακμή: Σε κλίματα και χώρους με υπερβολική ζέστη και υγρασία.

Μετεφηβική ακμή: Εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση σε γυναίκες μεταξύ 30-40 ετών.

Κεραυνοβόλος ακμή: Οξεία μορφή κυστικής ακμής, με ξαφνική εκδήλωση στους εφήβους, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό και αρθραλγία.

Επαγγελματική ακμή: Εμφανίζεται σε όσους έρχονται καθημερινά σε επαφή με χημικά και φάρμακα.  (έλαια, χλωριούχα κ.ά)

Ακμή από φάρμακα: Εκδηλώνεται μετά από λήψη φαρμάκων, πχ οιστρογόνων, κορτιζόνης, αντισυλληπτικών κ.ά

Ακμή από καλλυντικά: Όταν τα καλλυντικά προϊόντα περιέχουν συγκεκριμένα φυτικά ή χημικά έλαια, βαζελίνη, λανολίνη κ.ά.

Τραυματική ακμή: Εμφανίζεται κυρίως σε έφηβες που «πειράζουν» τα σπυράκια στο πρόσωπο και το σώμα, προκαλώντας  διχρωμίες, εκδορές, ερύθημα, οίδημα, ακόμα και ουλές.

 

Ουλές ακμής

Οι σοβαρές μορφές ακμής συνήθως αφήνουν βαθιά σημάδια- ουλές. Οι ουλές έχουν διάφορες μορφές,  μπορεί να είναι από «στιγμοειδείς», μέχρι «κυματοειδείς» και υπερτροφικές» και εντοπίζονται στα σημεία του προσώπου και του σώματος όπου προϋπήρχε η ακμή.
Για την εξάλειψη των ουλών πρέπει να προχωρήσουμε σε διάσπαση των ινωδών δεσμίδων που προκαλούν την πάχυνση της επιδερμίδας και την εκ νέου ενεργοποίηση του κολλαγόνου και της ελαστίνης του δέρματος, που επιτρέπουν την ανάπλαση.

 

Ενεργός ακμή και ουλές ακμής: Αντιμετώπιση

Στην Opsi Derma Clinic, η  αντιμετώπιση της ενεργού ακμής και των ουλών ακμής πραγματοποιείται με μη επεμβατικό τρόπο, μέσω  μεμονωμένων ή συνδυαστικών συνεδριών με ειδικό laser.

Συνδυάζοντας διαφορετικές δράσεις, με βασικότερη την αντιφλεγμονώδη, το laser βελτιώνει σταδιακά τη μορφή του δέρματος.

Πιο συγκεκριμένα το laser:

• Μειώνει τη λιπαρότητα του δέρματος
• Μπλοκάρει τη διαδικασία σχηματισμού ουλών
• Βελτιώνει την εμφάνιση των υφιστάμενων ουλών

Το laser για την αντιμετώπιση της ακμής μπορεί να συνδυαστεί με την αυτόλογη μεσοθεραπεία και τη μικροδερμοαπόξεση, με εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Επιπλέον μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για ενίσχυση του αποτελέσματος είναι οι εξής:

1. Βαθύς καθαρισμός και απολέπιση, για την απομάκρυνση του σμήγματος και των νεκρών κυττάρων.
2. Θεραπεία οξέων φρούτων, βοτάνων και αιθέριων ελαίων, τα οποία βοηθούν στη μείωση της φλεγμονής και επιταχύνουν την επούλωση, αναζωογονώντας το δέρμα.
3. Χρήση παλμικού φωτός και φυτικών peeling για την ανάπλαση του δέρματος.

 

Αριθμός συνεδριών

Η επιλογή και ο συνδυασμός θεραπειών, ο συνολικός αριθμός συνεδριών και τα μεσοδιαστήματα για την αντιμετώπιση τόσο της ενεργού ακμής όσο και των ουλών ακμής, ορίζονται εξατομικευμένα για κάθε ασθενή από τη γιατρό. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το θεραπευτικό πλάνο περιλαμβάνει τουλάχιστον 5 συνεδρίες, ενώ το μεσοδιάστημα ορίζεται σε περίπου 1 μήνα.